Eindelijk is het zover, mijn web-log is verhuisd naar mijn eigen domein.

www.Chantie.info

Na tweeën een half jaar (pfff wat een tijd) op web-log.nl te hebben gelogd ga ik nu toch echt weg bij web-log.nl.

Natuurlijk blijf ik mama maar ik merk toch, nu ik alweer 15 maanden moeder ben, dat ik terug verlang naar mijn eigen identiteit, gewoon Chantal of in dit geval Chantie.info op internet.

Chantie.info is een plaats waar ik zonder reclame en allerlei andere beperkingen gewoon mijn verhaal kwijt kan op mijn eigen manier, zoals ik het wil en niet hoe meneer web-log.nl het bedacht heeft. Hoewel ik het ontzettend jammer vind dat ik hier weg ga hoop ik toch dat jullie mij zullen volgen naar mijn nieuwe blog en weer gezellig meelezen en reageren……

Neem je ook een kijkje op mijn nieuwe blog???

Heel veel liefs,

Chantal

Ps. Vergeet niet om voor de aller, aller, allerlaatste keer mijn poll hier in te vullen.

Toen ik vorige week een mailtje kreeg van Lief! dat ze een webwinkel geopend hadden kon ik niet anders dan even een kijkje nemen in hun digitale etalage.

Wow wat hadden ze een hoop dingen die bij de een hoop winkels al uitverkocht waren. Zo heb ik bij de Bijenkorf tevergeefs het hele rek zitten na zoeken naar een blauw t-shirtje met STOER! er op in maat 80. Bij de Kids Factory naar een slaapzak van 90cm in het lime. En die Lief! badeend die ik ooit gekregen had bij een blad had ook net vorige week de geest gegeven toen Lars er bovenop ging zitten.

Dus reden genoeg om even een bestelling te plaatsen. En niet zonder resultaat 117,- euro!! Pfff Want net als bij een gewone winkel kom je altijd weer wat leuke dingen tegen zoals 2 opberg mandjes, een PJ en nog een extra badeend voor als die nieuwe het ook begeeft. Het enige voordeel was dan weer wel als je boven de 100,- euro besteed kreeg ik er wel een kinderserviesje bij twv. 24,95 euro. Nou vooruit dan maar… alles voor mijn lieve kleine verwende nestje!! *zucht*

Ken je dat van die dingen die je jaren geleden kwijt bent geraakt en waar van je denkt ze nooit meer terug te zien of vinden?

Dat had ik ook met mijn Poëzie album. Soms dacht ik er wel eens aan en vroeg me af aan wie ik hem uitgeleend had en of ik hem ooit nog terug zou krijgen. Ik bedacht scenario’s dat mijn album was weggegooid met het oude papier of misschien had ik met diegene die hem had geleend ruzie gekregen. T’ja als het een tijdgeleden is weet je het allemaal niet zo precies meer.

Tot gisteren……. Kennissen van mijn ouders gingen verhuizen en vonden mijn oude Poëzie album terug. Nooit gedacht dat ik die ooit nog terug zou zien en uit het laatste versje blijkt dat het 19 jaar terug is dat ik mijn album voor het laatst gezien had!!! Echt zo schattig en ik wist ook niet meer dat er zo veel mensen in geschreven hadden. Het enige wat ik me kon herinneren was het, in mijn ogen, merkwaardige versje wat mijn opa er toentertijd in geschreven had.

Duizend bommen en granaten

Een heel regiment soldaten

Verslind ik liever geheel en al

Als dat ik jou vergeten zal

Ken jij nog een poëzie album versje/rijmpje??

Hiep, hiep HOERA!!!<pLars is vandaag 1 jaar geworden en hij is zo verwend!! Hij vond alle cadeautjes geweldig en speelde met alles wat hij in zijn handjes gedrukt kreeg. Wat een geweldig mannetje en nu alweer 1 jaar.

Vandaag; Om 13.30 hebben we afgesproken in Cafe de B van de Bijenkorf in Den Bosch. Vooraf hebben we eerst even een kennismaking gesprek. Suzi observeert me vraagt me wat ik voor kleding nodig heb, wat mijn stijl is en waar ik me lekker in voel. T’ja ga je eigen kledingstijl maar eens benoemen… na even nadenken meld ik: klassiek, stijlvol, vrouwelijk, trendy en het belangrijkste voor mij; onderscheidend van de rest. Suzi heeft aan mijn steekwoorden genoeg en onze bestemming is de Dames afdeling van de Bijenkorf.

Op de tweede verdieping aangekomen laat ik aan Suzi zien welke kledingstukken mij aanspreken. En na wat tips, do’s en don’ts voor mijn figuur beginnen we allebei kleding in mijn stijl te vergaren. Binnen no time hebben we onze handen vol en lopen we met een megaberg aan kleding op onze arm naar de paskamer, het hokje waar ik de komende twee en een half uur zal bivakkeren hangt bomvol. Tijdens het passen geeft Suzi me nog meer tips voor het onderling combineren van de setjes die ze inmiddels van mijn willekeurige kledingstukken heeft gemaakt. Terwijl ik met alle kledingstukken aan het zwoegen ben in mijn hokje zoekt Suzi verder in mijn stijl, maar dan ook echt mijn stijl. Je merkt het al “ze zit er op” en ze is echt goed in d’r vak!

Helemaal geslaagd, op een paar hoge laarzen na, lopen we de Bijenkorf uit opzoek naar een paar zwarte hoge laarzen die ik even later bij Cindrella weet te bemachtigen.

Helemaal failliet, moe van het passen en met tassen vol kwam ik vanavond terug uit Den Bosch. Vandaag was DE dag, vandaag had ik mijn gewonnen middag met Suzi de personal shopper. Suzi ik heb een top middag gehad, dankjewel!!

ps. De foto’s en het verslag van die dag komen later nog, deze staan namelijk nog niet op Vrouwonline.nl

Eindelijk, ik kon het eerst niet geloven want ik win nooit iets!!! Maar mijn tijd is gekomen en na al die tekeningen (vroeger), kraslootjes, goede antwoorden en geen slagzinnen want dat kan ik nooit, heb ik nu Suzi De Personal Shopper gewonnen bij Vrouwonline!!! Ik ga aan het einde van deze maand een middag naar Den Bosch shoppen met Suzi. De aankopen zijn voor mijn eigen rekening, maar het advies (haar dienst) is gratis.

Ik kijk er echt ontzettend naar uit en ik ben nu al drie maanden aan het sparen, ik kreeg het goede nieuws namelijk in mei al te horen dat ik gewonnen had en ik zou begin juli gaan shoppen. Maar omdat het vakantie tijd is en iedereen, ook ik, druk, druk, druk is hebben we het uitgesteld tot eind augustus. Nu heb ik misschien wel een beetje spijt, want ik heb al sinds mei geen kleding meer gekocht, want, ja, er moet wel een boel gekocht kunnen worden toch?? En shoppen tussen de restjes van de uitverkoop is ook niet alles. Dus als resultaat: shoppen eind augustus en nu niets meer om aan te trekken. Mijn zomerkledingkast stamt uit 2005 gemengd met wat zwangerschapskleding uit 2006!! Niet veel specta dus en hooooog tijd voor iets nieuws.

Een verslagje met foto’s komt natuurlijk hier en op de Vrouwonline site.

Even een paar daagjes rust gehouden.

Ik ben vorige week, met al mijn tuinmeubelkussens in mijn handen, over Lars z’n elektrische Mercedes gevallen. Ik was even vergeten dat die op mijn pad stond naar de logeerkamer en brak zowat mijn nek over dat #*&$ ding!

Nadat dit gebeurt was, bleek ik netjes op het zitvlak terecht gekomen te zijn en merkte ik dat mijn arm het even niet meer deed. Na een paar minuten in de stress gezeten te hebben kwam er weer leven in en nog zonder pijn ook. En omdat het geen pijn meer deed, alleen een raar gevoel, ben ik nog even het laatste stukje van de kamer gaan stofzuigen. Iets wat ik nooit had moeten doen want daarna deed het ECHT zeer!!!

Omdat de pijn toch wel aanbleef houden ben ik de volgende dag bij de dokter geweest en die kwam tot de conclusie; dat er een scheurtje zit in de spier, die over mijn armgewricht loopt naar mijn schouder en daar kunnen ze niets aan doen jammer genoeg. Het schijnt vanzelf te genezen en hij vermoed dat het na 10 dagen minder pijnlijk zal zijn en met ongeveer 6 weken zou het over zijn. Ik heb in ieder geval pijnstillers gehad en we wachten het af. Maar squashen gaat de eerste 6 weken niet gebeuren helaas.

Tis een tijd geleden…. Ik weet het maar beter laat dan nooit!

Ik merk nu ik een tijdje niet geschreven heb, ik zo veel te vertellen heb dat ik niet weet waar ik moet beginnen. Mijn weblog is eigenlijk nooit uit mijn gedachten en ik sta bijna iedere dag onder de douche een logje te verzinnen. Dan maak ik er een vlug opzetje van in Word met de steekwoorden. Ik heb er nu nog 18 in memo staan waaronder ook al weer verouderde en niet meer interessant naar mijn idee. En als ik dan even snel dat opzetje gemaakt heb ga ik Lars verzorgen. En dan blijft het bij een opzetje want ik ben zo’n pietlut met plaatjes want overal moet een leuk en bij passend plaatje bij en die kan ik niet altijd even snel vinden en stel ik heb uit. De dag vordert en nu Lars staat en kruipt ben ik eigenlijk alleen maar met hem bezig, want ik weiger om een aantal dingen hoger te zetten. Met als gevolg dat ik wel de hele dag achter zijn kont aan moet lopen niet erg hoor en eigenlijk stom misschien, maar ik wil ook nog een leuk aangekleed huis hebben en hoe sneller hij leert “niet aan komen” des te prettiger voor mams. En mijn weblog schiet daar niet van op zal ik maar zeggen.

Maar nu de drempel steeds hoger word om een logje te plaatsen en ik van mijn moeder, Erika en vrijdag ook van Germaine op mijn kop kreeg dat ik maar niets plaats heb ik me over de drempel heen gezet en ben ik weer gaan schrijven op mijn weblog in plaats van in mijn bestandje Memo.doc.